วีถีชาวชนบท มีชีวิตที่แตกต่างจาก เมืองหลวงอย่างสิ้นเชิง

อาชีพหลักของคนบ้านนอก เช่นผม คือ การทำนา เป็นอาชีพหลัก พวกเราทำนา เพื่อที่จะเก็บข้าว เอาไว้เป็นอาหารตลอดทั้งปี เหลือจากนั้น พวกเราจะนำไป ขายส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งพวกเราจะเก็บเอาไว้เลี้ยงสัตว์ เช่น ไก่ สุนัข แมว เป็นต้น
การทำนาพวกเรา เรียนรู้มาจาก พ่อ-แม่ ปู-ย่า ตา-ยาย มาแต่โบราญ และพวกเราก็ทำเป็นทุกขั้นตอน เริ่มตั้งแต่ ไถ หว่านข้าว ถอนกล้า และดำนา นอกจาก ทำนาแล้ว พวกเราชาวชนบท ก็ได้ทำสวนครัวเพื่อเลี้ยงชีพ ประหยัดไปอีกทาง เช่น ปลูกผักกาด ปลูกพริก ปลูกถั่วผักยาว เป็นต้น
           
นอกจากนี้ ก็ยังมีอาชีพสำรอง คือการทำไร่ สวนข้าวโพด 

ชึ่งมันไม่ง่ายกว่าที่คิดไว้   หลายๆท่านอาจะคิดว่าทำไร่ข้าวโพดง่าย แต่จริงๆแล้วยากนะครับหากพื้นที่เป็นภูเขาเป็นเนินเขา เพราะรถไม่สามารถเข้าไปทำไถในพื้นที่ได้จะต้อง อาศัยเครื่องตัดหญ้า อย่างเดียว และค่าใช้จ่ายประจำวันจะสูงตามไปด้วย อย่างเช่น ค่าน้ำมันเครื่องตัดหญ้า ชึ่งสมัยนี้มีราคา แพง ตัดหญ้า 5-6 คนต่อวันนี้ค่าน้ำมัน อยู่ที่ 1,500 บาท ณ ค่าใช้จ่ายตรงจุดนี้ชาวไร่ชาวนาอย่าง พวกมจะต้องไปกู้เขามา นั้นคือการลงทุนอย่างหนึ่งของ ชาวชนบท คนบ้านนอกอย่างผมครับ เดี๋ยวมีเวลา โอกาศหน้า จะมาเขียนต่อนะครับผม ^___^ 

เขียนโดย พิน